مرتضی قول بده برگردی. برگردی ودست ما را بگیری ببری شهر خودمان. من خانه موشک خورده خودمان را بیشتر دوست دارم. دوباره با سطل از چاه آب می کشم. رخت و لباسها را می برم لب شط می شویم. زیر نور گردسوز بافتنی می بافم. ولی دوست دارم توی خانه خودم باشم. توی خانه خودم دلم قرص تر است تا اینجا.
بچه هایی که پدران خود را درجنگ با عراق ازدست دادند عموماً با موارد مشابهی در زندگی روبه رو شده و خاطرات مشترکی دارند. یکی از مهمترین وجوه مشترک زندگی آنان نگاهی است که به پدران خود به عنوان قهرمان دارند. اما شاید مهمتر از آن، نگاهی باشد که فرزندان این قهرمانان وطن به مادران خود، این قهرمانان صبور و خاموش همیشه تاریخ، داشته اند. این کتاب نیز نگاهی چنین است از چشم پسر یک قهرمان.
حکایت سفر و دل کندن از دوستان و خاطرات، حکایتی است که ممکن است در زندگی هرکسی پیش آید. زندگی در شهری جدید و آشنا شدن با مردمی غریب که زبانشان نیز با زبان ما متفاوت است، سخت و دشوار اما شاید تجربه ای ارزشمند و پر ثمر باشد. هرکدام از مجموعه داستانهای این کتاب خاطره ای است از زندگی نرگس و خانواده او در شهری غریب با مردمی متفاوت، همراه با دوستیهای جدید و روابطی تازه.
آخرین حرفهای سردار رشید اسلام، شهید دکتر مصطفی چمران، به دستها و پاها و قلب خود است تا چند لحظة دیگر با قدرت و اراده و با صبر و توانا باشند و این لحظه های سنگین و سخت آخر را هم به پایان برند و آنگاه آرام وآسوده برای همیشه در بستر نرم خاک بیارامند. کتاب مجموعه خاطرات هشت سال دفاع مقدس و شجاعانه جوانان کشور است که در جای جای این وطن پهناور عطر شهادت را غریبانه پراکنده اند.
پس از پیروزی انقلاب، عراقیها وسوسه شدند قسمتی از خاک ایران را تصرف کنند. آنها همیشه به اروندرود چشم طمع داشتند و این زمان را بهترین موقع برای اجرای نقشه هایشان تصور کردند. آنها با زمینه سازی هایی از قبیل بمب گذاری، آتش زدن لوله های نفت، پخش کردن سلاح درمیان مردم، جنگ در کردستان و ... مقدمه هجوم را فراهم می کردند و سرانجام ... .
شرح بعضی وقایع جنگ هشت ساله در برابر عراق درقالب داستانهای کوتاهی از آن فضا و زمان. دراین داستان ها، نویسنده با شرح فداکاری و جوانمردی مدافعان از کشور در جبهه های جنگ و نیز در اردوگاههای اسارت، گوشه ای از قهرمانی های این فرزندان وطن را در برابر چشم خواننده ترسیم می کند.
روایت حملة نیروهای عراقی به شهری که خرمی و نشاط زندگی درآن ظرف چند لحظه پایمال آتش و خون و مرگ شد. روایت دفاع قهرمانانه بچه های خرمشهر و دیگر نیروهای مدافع شهر با تجهیزات اندک در برابر قویترین نیروی زرهی تا دندان مسلح منطقه. اگرچه نیروهای مدافع از شهر در چهارم آبان ماه سال ١٣٥٩ مجبور به عقب نشینی شدند، اما قضاوت تاریخ از این دفاع قهرمانانه چیز دیگری است.
عبدو که دوازده سالش است و در یکی از حملات هوایی نیروهای عراقی به آبادان یک پایش را از دست داده است، اکنون برای زندگی به تهران آمده و در یکی از محلات آن ساکن شده. عبدو از طریق بچه های خوب محله با مردم آن آشنا می شود و از درخت کنار و نخل و کوسه ها و پالایشگاه نفت آبادان برای آنها می گوید. یک روز بچه ها به کمک یکدیگر شروع به ساختن بادبادک می کنند و عبدو بادبادک سفید خود را برای هدیه به بچه های کنار شط در آبادان در آسمان پرواز می دهد.
عاطفه می خواست زودتر به خانه برسد، زیرا قرار بود امروز پدرش از بیمارستان برگردد و همچون همیشه او را روی شانه اش بگذارد و دور حیاط بچرخد و … . اما وقتی پدر آمد، روی یک صندلی چرخدار نشسته بود. عاطفه شنید که پدرش پاهایش را به فرشته ها داده است. یک شب عاطفه نامه ای برای فرشته ها نوشت و از آنها خواهش کرد که پاهای بابایش را به او پس بدهند. صبح که از خواب بلند شد، با تعجب دید که فرشته ها هم نامه ای به او نوشته اند و در آن نامه … .
در یکی از شبهای جنگ که هیچ کس از حمله هواپیماها و موشکهای دشمن در امان نبود، بچه ها از پدرشان می خواهند تا قصه جنگ را برای آنها تعریف کند. پدر هم که خود از نگرانی خوابش نمی برد، داستان جنگ را برای آنها تعریف می کند؛ جنگی که همواره جز ویرانی چیزی به دنبال ندارد و پس از آن، تلاش و کوشش مردم برای ساختن خانه و کاشانه ای نو برفراز ویرانه ها.
برای تهیه تولیدات کانون ، با مرکز فروش و اشتراک کانون تماس بگیرید.
نشانی : تهران - خیابان حجاب - مرکز آفرینش های کانون - واحد فروش و اشتراک
تلفن : ۸۸۹۷۱۳۹۶
