خلاصه کتاب :

پیشتر از اینها، ماه همه آدمها را می شناخت. با آنکه تعدادشان خیلی خیلی زیاد بود. ماه می توانست از کودکی هر کدامشان به اندازه یک شب تا صبح خاطره تعریف کند مثلاً خاطره دختری که روی بادبادکهایش خورشید می کشید و برای ماه می فرستاد. یا پسری که گم شده بود و دنبال ماه راه افتاده بود تا خانه شان را پیدا کند… . اما حالا دیگر بزرگتر ها خیلی گرفتار بودند و بچه ها هم یا مشق می نوشتند یا تلویزیون تماشا می کردند. اما آن شب با شبهای پیش فرق داشت چون یک پسر لپ صورتی داشت از پشت پنجره به ماه نگاه می کرد. نقاشیهای زیبایی داستان ماه مهربان و پسرک لپ صورتی را زینت داده است.